dzień świąt

Śledzik, że palce lizać

Śledzik skąpany w miodku...
 n a j l e p s z y na świecie!!!

Uwielbiam ten sposób podania śledzika więc się z Wami podzielę.

Śledzik lubi pływać, to się wie ;)
Mój pływa, raz w mniodku, raz w oleju. Czasem w śmietanie, czasem skryty pod pierzynką.
A ponieważ każdy jego wysokość śledzia w oleju zna, podam swoją najulubieńszą postać śledzika.
Czyli : Śledzik w miodku- pychota.
Metodą jak już wieta ,zakupu należy nabyć, płaty śledziowe4/5 sztuk, cebulę 4/6 dużych sztuk,
mniód ( absolutnie, taki co go pszczółki same wyprodukowały, pracowicie i mozolnie) 
koncentrat pomidorowy,olej.
Dalej to już prościzna. 

Kiedy już na kuchennym stole leżą wszystkie produkty:

• Pół kilograma dobrych śledzi matiasów
• Pięć główek cebuli średniej wielkości
• Cztery łyżki czubate łyżki płynnego miodu
• Trzy łyżki dobrego koncentratu pomidorowego
• Olej do smażenia, sól, pieprz

No to do roboty, do roboty...
Śledzie wymocz w wodzie, (są koneserzy moczenia w mleczku, to nie zabraniam)
następnie odsącz i pokrój w dzwonki.
Obraną i pokrojoną w grubsze plastry cebulę wrzuć na rozgrzany na patelni olej.
Pruż do miękkości (nie przesadzaj z miękkością) cebulę ciut posól, można odrobinę wegety
Na 5 min przed końcem prużenia dodaj 4-5 łyżek miodu, koncentratu pomidorowego,
posyp pieprzem i dosmaż.
Cebulka musi troszkę przestygnąć.(ciepła cebula tak skruszy śledzika, że jest jak masełko)
Na półmisek lub do słoiczka wykładaj warstwami cebulę, śledzik........cebulę.

Odstawić śledzika na noc do lodówki, a potem to już tylko...
Smacznego.
Ja z niecierpliwości zajadam po 1-2 godzince przebywania w lodówce,więc...
idę coś zjeść, bo jakoś zgłodniałam.



Zależało mi, aby podzielić się z Wami tym przepisem jeszcze przed świętami.
Kto wie, może zaprosicie tę potrawę na Wasz świąteczny stół?
Polecam.
P S
Jak znam życie i Wiesławę Rzepkę, to kobiecina obczęstuje takim rarytasem swoich gości.

Trzynastego w piątek...

pada...
deszcz.
A tu grudzień, a tu święta za pasem.
Czy śnieg jest potrzebny... na święta?
Potrzebny jest ziemi, to z pewnością... ale i świąteczny czas bez śniegu jakiś taki.
I ja jakaś taka...
przedświątecznie-nieprzedświąteczna. 

Biblioteka.

A w życiu bym się nie spodziewała, że minie tak drogi poprowadzą, że do Waszych domów,
do waszych rąk, do Waszych serc trafię. A trafiłam...
I z tej to okazji dostałam dziś maila, ależ mi się radocha od niego włączyła.

Biblioteka.
Kocham to miejsce odkąd przekroczyłam jej progi, a było to ho, ho, albo jeszcze dawniej...
Pamiętam zachwyty pomiędzy regałami i chęć zabrania ze sobą chyba wszystkich książek.
Pamiętam szufladki wypełnione karteczkami, pamiętam jak lubiłam w nich szperać i wyszukiwać tytułów książek. Pamiętam uczucie, kiedy mogłam wypełniać karteczki w bibliotece szkolnej i marzenie, żeby być Panią BIBLIOTEKARKĄ.
Marzenia nie spełniłam, ale...

Pojęcia nie miałam, że kiedyś zamiast pracować w bibliotece, będę swoje książki do bibliotek dostarczać. 

To dopiero niespodzianka. A teraz jeszcze większa...

Moi najkochańsi czytelnicy i czytelniczki, dziękuję, że zechcieliście sięgnąć po moje książki.

Obiecuję, że będzie ich więcej, bo nie odmówię i Wam i sobie tej przyjemności.

Wam czytania, a sobie pisania i odbioru Waszych słów, że lubicie moje pisanie.

Pierwszy dzień grudnia...

Dziś pierwsza niedziela Adwentu.
Zaczyna się okres przypominający oczekiwanie na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa.
Zapaliłam dziś pierwszą świecę, na wieńcu adwentowym, będącą symbolem pokoju.
Wieniec adwentowy, jest w formie okręgu, składa się z gałązek choinki, na których umieszcza się 4 świece, symbolizujące 4 niedziele adwentu. Co niedzielę zapala się kolejną świecę. I świeca jest świecą pokoju, II wiary, III miłości, IV nadziei. Elementy wieńca symbolizują wspólnotę oczekującą w nadziei i radości na przyjście Pana.
Znaczenie poszczególnych elementów: zielone gałązki – życie, nadzieja;
świece – światło, nadchodzącą Światłość;
forma wieńca: krąg – powracający cykl życia.

Dziś rozmyślam o tym, że tyle w nas pośpiechu i niepokoju.
Czasy, gdzie wszystko na wyciągnięcie ręki, a w nas ludziach deficyt.
Trudno zachować pokój. Niech ten pierwszy tydzień będzie skierowany do środka, do tego, od czego wszystko się zaczyna, do serca, to tam mieszka miłość, ona prowadzi do pokoju, bo zaczyna od spokoju. Dusza rośnie jedynie w pięknie serca. I o to musimy dbać sami.
Życzę Wam pięknego czasu.




 

Kontrakty

Oczarowanie.

 

Oczarowałaś mnie? 

Tak. Oczarowałam cię

rzęs zatrzepotaniem

co wietrzykiem przywołał

spojrzenie

przygotowywał na spotkanie

pieszczoty

dotknięć bez dotyku

 

Oczarowałaś mnie? 

Tak. Oczarowałam cię

zalotną kombinacją mrugnięć

sygnałów ciągu liter S-O-S

zniewoleniem

spojrzeń

cichym westchnięciem

niedosytu spotkań

serc

 

Oczarowałaś mnie? 

Tak. Oczarowałam cię

pulsującą skronią

rumieńcem na twarzy

magnetycznym uśmiechem

co nie śmiał  śmieć

ust dotyku

pragnieniem

pieszczoty zagrzewać

 

Oczarowałaś mnie? 

Tak. Oczarowałam cię

pytaniem niezadanym

rozmową nieodbytą

nieśmiałością słowa

dotknięciem iskry

sednem widzenia

świata

w tobie

 

Oczarowałaś mnie? 

Tak. Oczarowałam cię

kontraktem

dusz.

Rozdroża